Teddy Tavan

Bio

Mijn naam is Teddy Tavan Juma – architect en serieel creatieveling. Ik transformeer schaarste en alledaagse voorwerpen tot krachtige visuele verhalen: beelden die de hartslag van onze tijd vangen, geschilderd in kleur en emotie, zelfs wanneer ze ongemak influisteren.

Ik ben opgegroeid op het platteland van de Maasai in de Mara, waar de cultuur rijk was maar de middelen schaars. Ik was een van negen kinderen, opgevoed door een vader die timmerman was en een moeder die werkte als kleermaker – beiden gaven mij onbewust de liefde voor het ambacht met de handen door. Hun vaardigheden, gecombineerd met de vindingrijkheid van een groot gezin, vormden mijn vermogen om te improviseren en geïmproviseerde attributen te bouwen van alles wat voorhanden was.

In dat kleine stadje zag ik hoe cultuur kon gisten, hoe humor kon verstikken en hoe vitaliteit gestript kon worden door sociaal onrecht – en toch leerde ik ook om te spelen en te glimlachen. Als kind schreven mijn broer en ik korte scripts voor denkbeeldige films, boeken en beelden die nooit kunst werden.

Later richtte ik me op tekenen, schilderen, animatie en fotocompositie, totdat ik uiteindelijk achter de sluiter van een camera belandde, met mijn broer wederom in beeld.

Mijn reis sindsdien staat in het teken van het weerspiegelen van de tijd, gevormd door de schaarste die me leerde creëren met wat ik voorhanden had: papier, verf, plastic en schaduw. Deze schaarste bepaalt hoe ik mijn onderwerpen kader: minimale kleding, sobere rekwisieten uit het dagelijks leven. Voor mij dragen objecten herinneringen en cultureel gewicht met zich mee; ze zijn essentiële elementen van een compositie.

Hoewel het in het begin losstond van mijn architectuuropleiding, begon ik in mijn derde jaar parallellen te zien. De architectuur leerde me hoe ik regels kon breken: om kleur, licht en contrast te trotseren met de intentie om te communiceren. Ik plaats composities vaak tegen de lucht, omdat ik opgroeide met het geloof dat onze schepper daar woont; het is mijn manier om creativiteit te kaderen tegenover iets groters. Natuurlijk daglicht en de felle zon blijven mijn instrumenten, die mijn foto’s verankeren in eerlijkheid.

Terwijl ik mijn eerste drie jaar aan werk catalogiseer onder het portfolio Maa Eyes (kort voor Maasai-sprekers), nodig ik je uit om te kijken, te voelen en mee te drummen op het ritme van deze verhalen.